Trend in 2019


Ik kwam korte tijd geleden dit van schrijftrainer Merel Roze tegen:

'De online eindredacteur wordt onmisbaar . Een rondje langs websites en social posts en het is zonneklaar: online eindredactie is broodnodig. Zelfs bij gerenommeerde titels en grote bedrijven zie je pagina’s en teksten die liefde kunnen gebruiken. Voor een betere opbouw, prettiger taalgebruik, een consistente tone of voice. Voor sterkere koppen en intro’s en meer conversiekansen. En vooral voor die lezer, die snakt naar goede content. Wie bewaakt de kwaliteit, de samenhang, de toon van al die online content? Juist. Als online eindredacteur kun je in 2019 hét verschil maken.'

Ik werd er blij van.....mijn werk is dit jaar gewoon trending!! 

Specialisatie een must? Welnee........


Vanaf het moment dat ik begon met schrijven om een inkomen te verdienen, hoorde ik dat het zonder specialisatie niets zou worden. Geen droog brood op de afgesleten plank, kommer en kwel. Ik lag er regelmatig een uurtje of wat van wakker omdat ik maar niet wist wat ik dan moest kiezen. Want ik vond elk onderwerp leuk, boeiend en interessant.


Na een paar jaar vielen van dat leuk, boeiend en interessant wel wat onderwerpen af. Omdat ik er al zo vaak over geschreven had, dat ik vóór het interview al wist wat ik te horen zou krijgen. En dat maakte het schrijven veel minder leuk. In dezelfde tijd bedacht ik dat dit dus specialisatie is. Zoveel van één onderwerp weten dat je eigenlijk niet eens iemand hoeft te interviewen omdat je zelf alles al weet. 


Geen specialisatie voor mij, wel een duidelijk herkenbare schrijfstijl waar mijn opdrachtgevers dol op zijn.Toch brood op de plank en zelfs mét beleg. Ik besloot mijn schrijfstijl tot specialisatie te verheffen: gespecialiseerd in duidelijke taal. Tot op de dag van vandaag werkt dat prima. Opdrachtgevers die op zoek zijn naar teksten vol jargon of zinnen van vier regels, gaan mijn deur voorbij. Twijfelgevallen met hun voet tussen de deur kan ik soms overtuigen door een stukje aangeleverde tekst te herschrijven in mijn stijl. Bam, weer een opdrachtgever rijker.

Maar toch....merkte ik vandaag dat ik na zoveel jaar schrijven véél weet van veel onderwerpen. Ik verstond mijn interviewkandidaat amper, hij zat in de auto en de verbinding was slecht. Maar de flarden van zinnen die ik opving, waren - samen met mijn kennis over het onderwerp - genoeg om het artikel te schrijven. Prettig.....in dit geval. Maar ook beangstigend. Want als ik niets nieuws meer te horen krijg, ben ik dan specialist?


Deadlinejunkie


Zelfkennis ontstaat door zelfreflectie. Eerlijk zijn tegenover jezelf, weg met alle smoezen en excuses. In rustige tijden kan ik eindeloos naar een leeg scherm turen, wachtend op inspiratie. Ik zet wat woorden op papier en haal ze weer weg. Lanterfantend breng ik zo een hele ochtend door. Kauwend op een alinea, een woord zelfs. Ik maak mezelf wijs dat de inspiratie even weg is en ga wat anders doen. Uren later zit ik weer op dezelfde plek achter dat scherm...dat lege scherm.


Morgen, morgen gaat het beter, maak ik mezelf wijs. Maar er gebeurt nog steeds niets. En dan.......de telefoon...mail.....nieuwe opdrachten die met enige spoed afgewerkt moeten worden. Opeens is er haast, druk op de ketel. Het scherm blijft niet langer leeg, de woorden, zinnen, verhalen vliegen uit mijn toetsenbord. Lekker, een deadline! 


Na twee weken zijn er opeens heel veel deadlines gruwelijk dicht bij elkaar. Ik werk van 's morgens vroeg tot laat in de avond om al het werk af te krijgen en tussendoor mopper ik tegen iedereen die wil luisteren, dat ik zo druk ben. Geen tijd heb voor iets anders.....dat het gekkenwerk is, dat ik dit niet lang meer volhoud. Dat het niet leuk meer is.

De timing is nooit perfect, het is vaak alles tegelijk of helemaal niets. Ik heb inmiddels geleerd dat ik het beste werk onder druk, grote druk. Ik......ben een deadlinejunkie!

Jezelf blijvend ontwikkelen


Bij grote organisaties dringt het langzaam door: duurzame inzetbaarheid kan niet anders dan gepaard gaan met een leven lang leren. Er wordt budget vrijgemaakt om de medewerkers allerlei cursussen en opleidingen te laten volgen. Sommige bedrijven zijn daar heel inventief in en bieden medewerkers de kans een poosje 'stage' te lopen op andere afdelingen of zelfs bij andere bedrijven. Leren van elkaar wordt zo realiteit.



Ik merk dat veel ZZPers nog helemaal niet bezig zijn met duurzame inzetbaarheid. Zij focussen zich voornamelijk op het nu: klanten x uren= omzet. Ze zeggen vaak het te druk te hebben om iets nieuws te leren en zien er het nut niet van in. Toch geldt ook voor hen dat bijblijven in hun vakgebied essentieel is voor hun toekomst, stilstand is achteruitgang. Er is zelfs meer nodig dan 'bijblijven', want de maatschappij én de vraag veranderen snel. Wie vasthoudt aan het bekende 'kunstje' en de uitvoering daarvan, staat op een dag met lege handen. Ingehaald door vakbroeders/zusters die wel de moeite nemen zich blijvend te verdiepen in de werkgerelateerde innovaties en maatschappelijke veranderingen. 


Conclusie: ook als ZZPer moet je met je tijd mee en je product of dienst aanpassen aan de vraag.



Contact gegevens:

  • Thuis in Tekst
    De Smelen 26
    5553CT Valkenswaard
    06 10 48 11 40
  • 040 221 78 29
  • corry@thuisintekst.nl
© Copyright 2019 - https://thuisintekst.nl